Een klas vol ouders én leerlingen

In mijn eerder verschenen blog ‘Een klas vol ouders’ beschreef ik het verloop van een ouderavond, voorafgaand aan een interventie in de groep 8 van onze jongste. De dag erna volgde een programma in de klas, waar ouders bij uitgenodigd waren. Een hele dag dus. Vanaf de schoolbel in de ochtend tot het slotsignaal in de middag. Ouders mochten mee luisteren en kijken in de groep die zich bezig hield met positieve groepsvorming. Hoewel ik me goed kan voorstellen dat ouders niet staan te springen om een dag vrij te nemen en in de klas van hun kind te gaan zitten, ben ik wel heel enthousiast over dit initiatief door de school. Ik vertel je waarom.

Samenwerken

Ik geloof sterk in de kracht van een positieve samenwerking tussen ouders en school. Het is niet voor niets dat ik één van de vier thema’s waarover ik blog ‘Ouders en basisschool’ heb genoemd. Zoals je ook kunt lezen in mijn blogs uit die categorie, heeft zo’n samenwerking een positieve invloed op de ontwikkeling van het kind.

Als er pestgedrag in een groep is, ben ik ervan overtuigd dat er ouders van de kinderen nodig zijn om dit probleem te verhelpen. Wanneer een leerkracht er met de groep leerlingen alleen voor staat, is dat mijns inziens een klus die niet te klaren valt. Waarom? Omdat de leerkracht in de groep hele goede dingen kan zeggen en doen, die thuis zomaar weer eens onderuit gehaald zouden kunnen worden. Bijvoorbeeld: Op school leert de leerkracht de klas aan dat bij problemen met elkaar gesproken wordt: ‘We communiceren duidelijk en geven het aan als we iets niet fijn vinden. Lukt het niet om er samen uit te komen, dan schakelen we een maatje of een leerkracht in.’

Als een kind keer op keer thuiskomt met het verhaal dat hij of zij op school wordt gepest, kan een gefrustreerde ouder verkondigen: ‘Als die klasgenoot jou nog eens lastig valt, dan sla je hem maar eens.’ Begrijpelijk, die ouderlijke frustratie. Maar als de oplossingsstrategie die school biedt botst met die van thuis, dan lost dit het probleem niet op.

Verschillende kanten van het verhaal

Als het om gebeurtenissen op school gaat, hoor je als ouder meestal alleen de versie van je eigen kind. Bij een gebeurtenis tussen twee partijen geeft zo’n eenzijdig verslag al een gebrekkig beeld. Laat staan bij iets dat is voorgevallen in een groep met misschien wel 20 partijen. Door ouders, kinderen en de leerkracht samen te brengen, kun je als ouder met je eigen ogen aanschouwen wat er gebeurt in de groep. En net zoals het horen van meerdere partijen je visie kan veranderen (zoals op de ouderavond die ik beschreef in ‘Een klas vol ouders’), zo ga je vanzelf genuanceerder kijken als je er een dag met je neus bovenop mag zitten.

De interventie

Te vertrouwen zijn

Wat gebeurt er dan op zo’n dag, vraag je je misschien af. Of, zoals één van de ouders tijdens de ouderavond vroeg: ‘Gaan leerlingen zich niet anders gedragen wanneer ouders meekijken? Krijgen we dan wel een reëel beeld?’ De trainer antwoordde op die laatste vraag dat kinderen het wel even volhouden om aangepast gedrag te laten zien, maar geen hele dag. En doen ze dat wel? Gedragen ze zich de hele dag voorbeeldig? Dan weten we dat ze het kunnen en verwachten we het vanaf dat moment ook van ze.

Op de dag zelf deed de groep verschillende oefeningen. Ze kregen uitleg over verschillende gedragingen en leerden dat iedereen zich weleens anders gedraagt dan ze eigenlijk zouden willen. Met andere woorden: ‘Jouw klasgenoot bedoelt het goed, maar het gaat weleens mis.’ Het is dan zaak dat je elkaar op een nette manier kunt aanspreken zodat je elkaar helpt. En doe je zelf iets niet goed, maak het dan in orde en leer ervan.
De dag ging verder over vertrouwen. En wat blijkt: iedereen wil te vertrouwen zijn. Maar ook dat gaat weleens mis. Het helpt als je van je klasgenoot weet dat hij of zij het echt graag goed wil doen, maar dat bepaalde dingen moeilijk zijn. Dan ben je veel meer geneigd om te helpen en iets door de vingers te zien.

Activiteiten

De leerlingen speelden vertrouwensoefeningen, ook samen met hun ouders. Leid de ander bijvoorbeeld maar eens geblinddoekt door een ruimte. Dan moet degene die niets ziet erop vertrouwen dat de leider het goede met hem voor heeft.
De kinderen mochten in de klas op zoek naar een maatje. Iemand die je echt vertrouwt en waarvan je weet dat die het goede met je voor heeft en je zal helpen als je problemen hebt.
De kinderen leerden ook om feedback te geven aan elkaar. In spelvorm konden ze uiting geven aan de kwaliteiten van een klasgenoot. Vervolgens mochten ze daarbij complimenten benoemen, maar ook tips geven.

Een gezamenlijke visie, een gezamenlijk doel

Aan het einde van de dag wisten leerlingen, ouders en leerkrachten op welke manier we op deze school met elkaar omgaan: We doen dingen waarvan we blij worden. Als jij er blij van wordt en jouw klasgenoten, de juf of meester, je ouders en de buurt ook? Dan ben je waarschijnlijk goed bezig!
Ouders kunnen deze boodschap vanaf nu ook thuis kracht bij zetten, omdat ze gezien, gehoord en gevoeld hebben dat dit de manier is om de sfeer in de groep van hun zoon of dochter te keren.
En laten we eerlijk zijn; dat is toch niet alleen hoe we op school met elkaar om zouden moeten gaan, maar in de hele maatschappij? Zoals een moeder tijdens de interventiedag verklaarde: ‘Ik steek hier zelf ook nog wat van op.’

Heb je na het lezen van dit blog nog vragen? Neem gerust contact op. Ik help jou en je kind graag blij door de basisschool!